fbpx
Zielona Transformacja

Aktualności

Nieustająca transformacja belgijskiego ośrodka przemysłowego Genk – studium przypadku

Mimo, że od zamknięcia ostatniej kopalni w Genk, w regionie Limburgii, minęło 30 lat, miasto wciąż jest w procesie transformacji ekonomicznej. Siłą napędową tych procesów jest rosnące wykorzystanie postindustrialnego dziedzictwa i infrastruktury – zasobów, na bazie których można budować przyszły rozwój.

 

KLUCZOWE FAKTY:

Lokalizacja: Genk, Limburgia, Belgia
Rodzaj działania: transformacja miasta, zmiana przeznaczenia infrastruktury
Aktorzy procesu: sektor prywatny, samorząd lokalny i regionalny
Warunki finansowania: fundusze UE, wsparcie państwa, budżet regionalny
Typ węgla: węgiel kamienny
PKB: równe średniej krajowej
Poziom bezrobocia: poniżej średniej krajowej
Populacja: rosnąca i starzejąca się

 

KLUCZOWE ELEMENTY

PODEJŚCIE. Zachowanie dziedzictwa połączone z dywersyfikacją regionalnej ekonomii, połączenia podejścia „od dołu” i „od góry”

SPRZYJAJĄCE WARUNKI. Uprzednio zdefiniowane działania dla zrównoważonego rozwoju, sprzyjające warunki wyjściowe w regionie, inwestycje rządowe i zachęty podatkowe

WYZWANIA. Przekonanie interesariuszy do potencjalnych korzyści płynących z zachowania dziedzictwa i wykorzystania w nowy sposób infrastruktury i miejsc po kopalni zarządzania długofalową zmianą realizowaną w środowisku wielu różnych aktorów procesu o odmiennych interesach

OSIĄGNIĘCIA. Wspieranie transformacji poprzez nadanie każdej z dawnych kopalni wiodącego tematu dla przyszłej aktywności ekonomicznej, czego skutkiem był rozwój pomysłów i innowacji; odnowa górniczego dziedzictwa i miejsc po kopalniach – uczynienie z nich zabytków, szanujących górniczą historię regionu

TRANSFORMACJA W TOKU. Kiedy Genk zostało zmuszone do definitywnego wstrzymania działalności wydobywczej, liderzy lokalnej społeczności szukali alternatywnych sposobów na pozyskanie przychodów i stworzenie możliwości rozwoju. Odchodzenie od ciężkiego przemysłu było w Genk długim, wielostopniowym procesem, który trwa do dziś.

 

WSTĘP

Przez ostatnie 100 lat wizerunek Genk i jego krajobraz kulturowy były kształtowane przez główną działalność przemysłową podejmowaną w mieście: wydobycie węgla. Jednak kiedy miasto zostało zmuszone do definitywnego wstrzymania działalności wydobywczej, liderzy lokalnej społeczności szukali alternatywnych sposobów na pozyskanie przychodów i stworzenie możliwości rozwoju. Odchodzenie od ciężkiego przemysłu było w Genk długim, wielostopniowym procesem, który trwa do dziś.

Pierwsza znacząca zmiana zaszła w latach sześćdziesiątych XX wieku, kiedy po zamknięciu pierwszej kopalni węgla, w mieście powstała duża fabryka Ford Motor Company. W latach osiemdziesiątych miasto zaczęło przyciągać kolejnych inwestorów z branży przemysłowej – głównie firmy z sektora motoryzacyjnego, związane z fabryką Forda, ale również firmy logistyczne – i uczyniło z nich rdzeń swojego nowego systemu gospodarczego.

W 2014, kiedy producent samochodów zdecydował o zamknięciu swojej fabryki w Genk, miasto zostało zmuszone do kolejnej głębokiej transformacji.

Tym razem zdecydowano, że zamiast opierać lokalny rozwój wyłącznie na przemyśle, lepiej zdywersyfikować gospodarkę. Jednocześnie zaczęły się dyskusje na temat nowego potencjalnego wykorzystania dziedzictwa i infrastruktury węglowej w regionie. Tereny te przez wiele lat pozostawały opuszczone i uległy degradacji. Na przykład kopalnia węgla Waterschei zakończyła swoją działalność w 1987 roku, ale zakład został odkupiony przez miasto dopiero w 2006 roku.

Mimo że temat podjęto dopiero kilkadziesiąt lat po zamknięciu kopalń, ochrona infrastruktury górniczej i dziedzictwa górniczego stała się jedną z głównych myśli przewodnich obecnej i nadal trwającej fazy transformacji. Ma to pozwolić wykorzystać możliwości dostępne na lokalnym obszarze.

 

PIERWSZA FAZA

Podejście odgórne: koncentrowanie się na inwestycjach wewnętrznych i pozbyciu się infrastruktury górniczej oraz związanego z nim dziedzictwa kulturowego

DRUGA FAZA

Stworzenie wizji w dłuższej perspektywie: współpraca pomiędzy burmistrzami i gminami

TRZECIA FAZA

Podejście oddolne: koncentrowanie się na zrównoważonym rozwoju, kulturze, dziedzictwie oraz turystyce

CZWARTA FAZA

Tworzenie relacji między terenami i społecznościami: zwiększona współpraca pomiędzy różnymi szczeblami władzy

KOLEJNY ETAP?

 

ETAPY TRANSFORMACJI I ZARZĄDZANIA W REGIONIE LIMBURGII

Włożono duży wysiłek w znalezienie nowych sposobów na wykorzystania dawnych terenów górniczych. Wśród inicjatyw podjętych w ostatnich latach w Genk skupiono się w szczególności na trzech projektach – wszystkie związane są z przekształceniem zlikwidowanych kopalń węgla.

Jednym ze zrewitalizowanych miejsc jest Thor Park, położony w dawnej kopalni węgla Waterschei. Jest to symbol transformacji z wydobycia węgla na zieloną energię. Dawniej była to kopalnia zatrudniająca siedem tysięcy osób, a dziś stała się centrum technologii, czystej energii oraz innowacji. Ten wyjątkowo nowoczesny, 93-hektarowy park technologiczny gości przedsiębiorstwa zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową, innowacją, biznesem, rozwojem pracowników, i urbanizacją.

W większości wyburzona kopalnia Zwartberg została przekształcona w park biznesowy, w którym działają przede wszystkim małe i średnie przedsiębiorstwa oraz lokalne firmy. Obecnie znajduje się tu także ogród publiczny, pracownia sztuki i park badawczy w dziedzinie bioróżnorodności (zwany La Biomista).

Wreszcie C-Mine, przestrzeń utworzona w byłej kopalni węgla Winterslag. Obecnie pełni funkcję centrum twórczego i kulturalnego, skupiającego się głównie na edukacji, gospodarce kreatywnej, rekreacji oraz sztuce. Mieszczą się w nim kino, teatr, wydział Luna School of Arts, a także przestrzeń przeznaczona na organizację różnego rodzaju wydarzeń. Miejsce to pełni także funkcję inkubatora dla start-upów. Przyciąga również turystów, oferując wyjątkowy wirtualny spacer po dawnym terenie kopalni.

Genk stało się dynamicznym i przedsiębiorczym miastem, które skupia się na tworzeniu bogactwa i trwałych miejsc pracy. Aby wzmocnić przyszłą konkurencyjność gospodarczą, na tym etapie transformacji Genk koncentruje się na przejściu z przemysłu wydobywczego do innowacyjnej gospodarki wytwórczej, opartej na wiedzy.

 

GŁÓWNE WYZWANIA

Ponieważ władze lokalne na różnych szczeblach miały odmienne plany związane ze sposobem przeprowadzenia transformacji, uzgodnienie wspólnego planu na rzecz rewitalizacji regionu okazało się być niemałym wyzwaniem. Tym bardziej, że wiele osób było nastawionych sceptycznie do proponowanych zmian i nowych kierunków rozwoju, mając na uwadze dziedzictwo przemysłowe i krytykę wobec potencjalnych ścieżek rozwoju.

Jednym z największych wyzwań było ocalenie dawnych zakładów górniczych przed rozbiórką.

 

THOR PARK

Science Park – Siedziba przedsiębiorstw high-tech, centrów badawczych, instytutów opierających się na wiedzy

Energyville – Europejski instytut badań nad inteligentnymi i zrównoważonymi systemami energetycznymi

IncubaThor – Platforma usługowa oferująca doradztwo oraz infrastrukturę dla przedsiębiorstw z sektora energii oraz inteligentnej technologii

Park biznesowy High-Quality – Park biznesowy dla firm zajmujących się tworzeniem usług i rozwojem wiedzy w zakresie inżynierii, technik informatycznych i komunikacyjnych, energii, żywych laboratoriów i wielu innych

MoThor – Projekt oferujący zrównoważone biura i przestrzenie do pracy

Thor Central – Centrum biznesowo-rozrywkowe z usługami i różnego rodzaju udogodnieniami, takimi jak strefa gastronomiczna, sale konferencyjne, audytorium

T2 Campus – Kampus szkoleniowy z ofertą edukacyjną dla osób w różnym wieku i o różnorodnych zainteresowaniach

Urban Park – Teren rekreacyjny z aktywnościami związanymi z zachowanym dziedzictwem poprzemysłowym i górniczym

 

REWITALIZOWANA KOPALNIA WINTERSLAG

Zrewitalizowana kopalnia Winterslag, która nosi obecnie nazwę C-Mine, stała się siedzibą 42

firm i pozwoliła stworzyć 330 miejsc pracy w dziedzinie gospodarki kreatywnej. Trudno było przekonać decydentów o tym, że dawna infrastruktura górnicza może stać się atutem i że nie ma potrzeby jej wyburzania. Część infrastruktury została rozebrana, włącznie z linią kolejową, co w późniejszym czasie uznano za błąd – gminy i regionalni interesariusze ostatecznie chcieli ją przywrócić.

Region Limburgii posiada raczej charakter podmiejski – jego największe miasto, Genk, liczy zaledwie 66 000 mieszkańców. Rzadko udaje się przyciągnąć w takie miejsca duże firmy, które z reguły preferują bardziej zurbanizowane ośrodki. Obecna ścieżka transformacji bierze ten fakt pod uwagę i jej celem jest rozwinięcie bardziej zróżnicowanej gospodarki, łączącej w sobie przedsiębiorstwa technologiczne, firmy związane z produkcją czystej energii, i cały wachlarz możliwości dla sektora usług.

Mimo poczynionych postępów region nadal stoi przed wyzwaniem związanym z ponownym znalezieniem zatrudnienia dla osób, których umiejętności przestały być potrzebne po zamknięciu zakładów motoryzacyjnych i stopniowym odejściu od węgla. Ponadto większość inicjatyw w zakresie transformacji jest nadal zagrożona, ponieważ najczęściej finansowane są ze źródeł zewnętrznych, co czyni je wrażliwymi na zmiany ram polityki i ściśle z nimi związanego finansowania.

 

SPRZYJAJĄCE WARUNKI

Genk znajduje się w gospodarczo-logistycznym centrum Europy i posiada dogodny dostęp do korytarzy transportu kolejowego, wodnego i do kilku autostrad. Dodatkowo miasto może korzystać z solidnej bazy wiedzy, dzięki sąsiedztwu kilku ważnych uniwersytetów. Dzięki tym uwarunkowaniom, region może spoglądać z optymizmem na perspektywy przyszłego rozwoju.

Władze miasta zrozumiały, że transformacyjne innowacje wymagają zarówno podejścia oddolnego, jak i odgórnych projektów rozwoju na większą skalę. Rada miejska realizuje zatem strategię dwutorową w zarządzaniu procesem transformacji: z jednej strony wspiera projekty na małą skalę, zainicjowane przez obywateli i organizacje pozarządowe, a jednocześnie stosuje bardziej tradycyjne, odgórne podejście do inwestycji na większą skalę.

Z biegiem czasu zmieniły się poglądy i strategie dotyczące transformacji; dzisiejsze podejście opiera się na doświadczeniach ze zmianami strukturalnymi w okresie ostatnich dziesięcioleci.

Ustalono, że każdy dawny zakład górniczy, biorący udział w procesie skoordynowanego rozwoju regionalnego – w tym inne kopalnie w Limburgii, spoza obszaru Genk – będzie miał wyznaczony temat przewodni (np. czystą technologię, przestrzeń kulturalną i rekreacyjną, działalność związaną z energią etc.). Strategia ta pozwoliła zdywersyfikować przyszłe przeznaczenie aktywów i uniknąć konkurencji, która w tym przypadku mogłaby przynieść efekt odwrotny od zamierzonego. Co najważniejsze, ułatwiło to wczesne etapy procesu transformacji i pomogło naprowadzić uczestników i decydentów na określone kierunki w zakresie inicjowania pomysłów i wspierania innowacji.

Rewitalizacja dawnych terenów górniczych w Genk została dofinansowana m.in. grantem w wysokości 217 milionów euro, zaplanowanym przez władze Flandrii w 2014 roku, co umożliwiło opracowanie obszernego planu inwestycyjnego. Rząd zapewnia również zachęty podatkowe i subsydia dla przedsiębiorstw i instytucji akademickich, gotowych do podjęcia pracy na tym obszarze. W celu sfinansowania dotacji miasto opracowało specjalny instrument zintegrowanych inwestycji, który umożliwił również skorzystanie ze środków kilku funduszy unijnych (EFS, EFRR oraz Funduszu Spójności).

Aby wzmocnić zdolność do podjęcia transformacji, w 2015 roku władze wydały 8,5 % budżetu miasta na inwestycje w poszerzanie wiedzy, utworzenie międzyresortowego zespołu ds. transformacji oraz zwiększenie wysiłków na rzecz wzmocnieniu podmiotowości obywateli.

W 2008 roku region Limburgii zadeklarował, że planuje osiągnąć neutralność wobec efektu cieplarnianego, a miasto Genk zaangażowało się w projekt Accelerating and Rescaling Transitions to Sustainability (ARTS), w ramach którego określono 90 działań do zrealizowania w celu wsparcia zrównoważonego rozwoju w mieście. Inicjatywy te stały się ważnym impulsem na rzecz zrównoważonego rozwoju i pozwoliły zacieśnić współpracę między politykami a interesariuszami spoza grona konsorcjum na rzecz rozwoju projektu.

 

OSIĄGNIĘCIA

Obecnie Genk z powodzeniem przeszło od górnictwa do gospodarki opartej na produkcji i rozwoju wiedzy i stało się – wraz z regionem, którego jest częścią – wzorem w dziedzinie rewitalizacji infrastruktury poprzemysłowej i górniczej. Thor Central i C-Mine (na zdjęciu) są idealnym przykładem na to, że zamiast wyburzać istniejące obiekty górnicze, można wykorzystać je do stworzenia unikalnej i rozpoznawalnej budowli. Struktury, która pokazuje, jak ważnym element historii regionu jest jego dziedzictwo kulturowe, a jednocześnie pozwala na przekształcenie opuszczonych zakładów w przestrzeń na nowoczesne miejsca pracy.

 

KLUCZOWE WNIOSKI

  • Zmiana przeznaczenia i wykorzystanie istniejącej infrastruktury i dziedzictwa kulturowego może pozytywnie wpłynąć na przekształcenie historycznej i przyszłej tkanki miasta, pod warunkiem, że uda się połączyć dziedzictwo górnicze z innowacjami, modernizacją oraz krajowymi i międzynarodowymi możliwościami dywersyfikacji
  • Nadanie terenowi lub terenom dawnych kopalń tematu przewodniego bądź określonej wizji pomaga uniknąć komplikacji i niepotrzebnej konkurencji pomiędzy poszczególnymi gminami oraz zakładami, a tym samym rozwinąć nowe pomysły i zwiększyć zaangażowanie opinii publicznej w procesy zmian 
  • Współpraca i koordynacja pomiędzy gminami – które często mają własne i sprzeczne interesy – mogą zapewnić lepsze możliwości rozwoju dla całego regionu 
  • Transformacja może być procesem długoterminowym, przechodzącym przez różne etapy działań i polityki, łącząc podejście oddolne z podejściem odgórnym

 

CO WARTO DODATKOWO PRZECZYTAĆ

Artykuły i materiały na temat sposobu, w jaki Genk wykorzystuje swoje przemysłowe dziedzictwo na rzecz przyszłego rozwoju:

http://www.just-transition.info/coal-will-always-bepart-of-the-story

Transition Region Genk

http://www.flanderstoday.eu/business/coal-digital-waterschei-mine-becomes-new-business-park

https://oppla.eu/genk-nbs-bridging-green-and-industrial-heritage

Protected: House of Commons Library – IP access

Informacje na temat zrewitalizowanych kopalni, omówionych w niniejszym studium przypadku:

http://www.thorpark.be/en/Infrastructure/Urban_Park

http://www.c-mine.be/Contact_Info/Over_C_mine?lang=en

https://www.labiomista.be/homepage

 

 

ŹRÓDŁO
Platforma Coal Regions in Transition
Platforma Coal Regions in Transition jest inicjatywą Komisji Europejskiej.
 ec.europa.eu/coal-regions-in-transition
 secretariat@coalregions.eu
 twitter @Energy4Europe
Media i prawa autorskie
P1: Ikony stworzone przez Freepik z wwwflaticon.com są objęte licencją CC 3.0 BY.
P2, P4: Zdjęcie wykonane przez Pietera Kersa
P5: Zdjęcie pochodzi ze strony thorpark.be
© Unia Europejska, 2019
W przypadku wykorzystania lub powielania zdjęć lub innych materiałów, które nie są objęte unijnymi prawami autorskimi, należy zwrócić się o pozwolenie bezpośrednio do posiadaczy praw autorskich.
Ponowne wykorzystanie dozwolone pod warunkiem podania źródła.
Polityka ponownego wykorzystywania dokumentów Komisji Europejskiej jest regulowana decyzją 2011/833/UE (Dz.U. L 330 z 14.12.2011, s. 39).
Ani Komisja Europejska, ani żadna osoba działająca w imieniu Komisji nie są odpowiedzialne za wykorzystanie informacji zawartych w niniejszym dokumencie.

Dlaczego proces odchodzenia od węglowej energetyki będzie przyspieszał?

Prof. dr. hab. Andrzej Szablewski
Instytut Nauk Ekonomicznych Polskiej Akademii Nauk
Streszczenie
Transformacja energetyki, rozumiana jako odchodzenie od energetyki węglowej w kierunku docelowego modelu opartego wyłącznie na OZE, jest nieunikniona. Pytanie i spór dotyczy natomiast a) tempa tego procesu, b) tego co może zastąpić węgiel w okresie przejściowym i c) jak w modelu docelowym zapewnić ciągłość dostaw energii elektrycznej. Teza główna: proces ten będzie znacznie szybszy niż chciałyby środowiska energetyki węglowej i rządzący politycy bowiem o jego tempie decydować będą czynniki, które coraz mocniej uruchamiać będą ekonomiczne mechanizmy napędzające transformację energetyki. Wśród nich największe znaczenie mają: a) narzucane z zewnątrz ograniczenia-prawno-regulacyjne, b) rosnąca presja różnych środowisk, c) upowszechnienie gazu jako paliwa w elektroenergetyce, d) przyspieszona rewolucja technologiczna, której przypisuje się rolę czynnika przełomowego w procesie transformacji.  Kontynuuj czytanie „Dlaczego proces odchodzenia od węglowej energetyki będzie przyspieszał?”

Cykl webinarów wspierających przygotowania do procesu sprawiedliwej transformacji regionu bełchatowskiego

Cykl webinarów wspierających przygotowania do procesu sprawiedliwej transformacji regionu bełchatowskiego
„BEŁCHATÓW 2050. JAK WYKORZYSTAĆ TRANSFORMACJĘ DO BUDOWANIA INNOWACYJNEGO I „ZIELONEGO” REGIONU?”

TERMIN: 2, 7, 14 GRUDNIA 2020, GODZ. 12.00-13.30

Spoglądając na świat trzydzieści lat wstecz jednego możemy być pewni co do przyszłości. Przy takiej dynamice zmian wręcz trudno sobie wyobrazić szczegółowo technologie produkcji energii w roku 2050. Możemy jednak zaryzykować tezę, iż będą one rozproszone i pełne różnorodnej wielkości producentów (od trenującego na bieżni po lecący samolot), a wszystkie połączone w inteligentną sieć. Niewątpliwie wzrośnie też dbałość o domykanie obiegu i maksymalne wykorzystanie użytych zasobów.

Kontynuuj czytanie „Cykl webinarów wspierających przygotowania do procesu sprawiedliwej transformacji regionu bełchatowskiego”

Terytorialny Plan Sprawiedliwej Transformacji Województwa Łódzkiego startuje

Zarząd Województwa Łódzkiego przyjął uchwałę w sprawie podania do publicznej wiadomości informacji o przystąpieniu do opracowania projektu Terytorialnego Planu Sprawiedliwej Transformacji Województwa Łódzkiego (TPST WŁ). Założenia do dokumentu oraz formularz uwag i wniosków dostępne będą na stronach www.rpo.lodzkie.pl oraz www.bip.lodzkie.pl. Uwagi i wnioski będzie można składać w terminie 21 dni od ukazania się obwieszczenia (do 30 listopada br.).

W związku z trwającymi pracami nad opracowaniem TPST WŁ istnieje możliwość zgłaszania przedsięwzięć planowanych do realizacji w ramach Funduszu Sprawiedliwej Transformacji. Zgłaszane propozycje projektów będą wsparciem w programowaniu zasobów Funduszu oraz tworzeniu ww. Planu. Kontynuuj czytanie „Terytorialny Plan Sprawiedliwej Transformacji Województwa Łódzkiego startuje”

Wielkopolska Wschodnia przeciera szlaki w Sprawiedliwej Transformacji

Agata Kuźmińska*
Transformacja regionów węglowych staje się faktem. Niecałe trzy lata po zainaugurowaniu prac Platformy Regionów Węglowych w Procesie Transformacji przy Komisji Europejskiej coraz więcej regionów jest na dobrej drodze do tego, aby z etapu rozmów przejść do czynów. Kolejne regiony dołączają do działań, przygotowują plany, strategie, pierwsze kroki.

Okazuje się jednak, że jest to proste tylko w teorii – nie ma bowiem uniwersalnego przepisu na sprawiedliwą transformację. Są sektorowe rekomendacje, dobre i złe praktyki z różnych regionów, poszatkowane dane i punktowe przykłady działań. Tymczasem, aby proces mógł się rozpocząć i zakończyć z sukcesem, kluczowe jest skrojenie go na miarę lokalnego kontekstu. I tutaj pojawia się problem – skąd czerpać inspiracje? Kontynuuj czytanie „Wielkopolska Wschodnia przeciera szlaki w Sprawiedliwej Transformacji”

Nowa „Polityka energetyczna Polski do 2040 r.” – odchodzimy od węgla

„Transformacja będzie obejmować wiele sektorów, jednak to energetyka odgrywa szczególnie ważną rolę w procesie przeciwdziałania zmianom klimatycznym. Zaktualizowana „Polityka energetyczna Polski do 2040 r.” uwzględnia to w swoich założeniach, na równi z koniecznością zapewnienia bezpieczeństwa energetycznego, sprawiedliwej transformacji, odbudowy po pandemii koronawirusa, stabilnego rynku pracy, trwałego rozwoju gospodarki i wzmocnienia jej konkurencyjności” – zaznaczył minister klimatu Michał Kurtyka.

Nowa „Polityka energetyczna Polski do 2040 r.” (PEP2040) została oparta na 3 filarach:
I. sprawiedliwa transformacja;
II. zeroemisyjny system energetyczny;
III. dobra jakość powietrza.

„W PEP2040 podejmowane są strategiczne decyzje inwestycyjne, mające na celu wykorzystanie krajowego potencjału gospodarczego, surowcowego, technologicznego i kadrowego oraz stworzenie poprzez sektor energii dźwigni rozwoju gospodarki” – powiedział szef resortu klimatu.

Jak podkreślił Michał Kurtyka, minister klimatu, Polska stoi przed wyzwaniem zbudowania nowego systemu energetycznego w najbliższym 20-leciu. Nie tylko dlatego, że tego wymaga zielona transformacja, ale również dlatego, że gospodarka musi mieć bezpieczne źródło produkcji energii elektrycznej, także takie, które jest niezależne od warunków pogodowych.

„Zapewnienie ciągłości i stabilności dostaw energii do przemysłu i odbiorców, jest nieodzownym elementem przyciągającym inwestycje w kraju” – dodał.

W 2040 r. ponad połowę mocy zainstalowanych będą stanowić źródła zeroemisyjne. Szczególną rolę odegra w tym procesie wdrożenie do polskiego systemu elektroenergetycznego morskiej energetyki wiatrowej i uruchomienie elektrowni jądrowej. Będą to dwa strategiczne nowe obszary i gałęzie przemysłu, które zostaną zbudowane w Polsce.

„To szansa na rozwój krajowego przemysłu, rozwój wyspecjalizowanych kompetencji kadrowych, nowe miejsca pracy i generowanie wartości dodanej dla krajowej gospodarki” – wyjaśnił minister.

Szef resortu klimatu zwrócił także uwagę, że równolegle do wielkoskalowej energetyki, rozwijać się będzie energetyka rozproszona i obywatelska – oparta na lokalnym kapitale.

„W ostatnim czasie kołem zamachowym rozwoju energetyki odnawialnej w Polsce stała się fotowoltaika, która jest najszybciej rozwijającym się sektorem OZE w Polsce, co związane jest z postępującym spadkiem kosztów i systemem wsparcia” – poinformował.

Jak dodał minister Kurtyka, transformacja wymaga również zwiększenia wykorzystania technologii OZE w wytwarzaniu ciepła i zwiększenia wykorzystania paliw alternatywnych w transporcie.

„Zmiany te doprowadzą do gruntownej poprawy jakości powietrza, redukcji emisji zanieczyszczeń, a przez to poprawy jakości życia społeczeństwa” – powiedział.

Więcej:

Raport „Zielone miejsca pracy dla regionu bełchatowskiego”

Województwo łódzkie może stać się drugim największym beneficjentem unijnych funduszy na sprawiedliwą transformację regionów węglowych – wynika z nowego raportu Fundacji Instrat powstałego na zlecenie ClientEarth Prawnicy dla Ziemi. W zielonych inwestycjach może powstać nawet 6 razy więcej miejsc pracy niż jest obecnie w górnictwie i spalaniu węgla brunatnego w Elektrowni Bełchatów. Warunkiem jest stworzenie planu odchodzenia od węgla w regionie oraz akceptacja celu neutralności klimatycznej do 2050 r.

Raport analizuje potencjał tworzenia nowych miejsc pracy w regionie bełchatowskim, jaki daje wykorzystanie unijnych środków na sprawiedliwą transformację. Według Instratu, zielone miejsca pracy mogą z nawiązką zastąpić obecne zatrudnienie w górnictwie i spalaniu węgla brunatnego w Elektrowni Bełchatów.

Kontynuuj czytanie „Raport „Zielone miejsca pracy dla regionu bełchatowskiego””

Najnowszy raport WWF „Zeroemisyjna Polska 2050”

Uniknięcie katastrofy klimatycznej wymaga natychmiastowego działania i jest kluczowym wyzwaniem XXI wieku. Analizę krytycznej sytuacji i konkretne rekomendacje dla gospodarki jak nie dopuścić do drastycznych zmian na Ziemi znajdziemy w najnowszym raporcie WWF „Zeroemisyjna Polska 2050”. Raport przedstawia diagnozę oraz rekomendacje dla sektora budownictwa, energetyki, rolnictwa, leśnictwa i transportu. Opracowanie wskazuje nad czym od dziś można pracować, by osiągnąć neutralność klimatyczną gospodarki do 2050 roku.

 

Stanowisko środowiska naukowego jest jednoznaczne – uniknięcie katastrofy klimatycznej możliwe jest tylko poprzez osiągnięcie równowagi pomiędzy emitowaniem oraz pochłanianiem gazów cieplarnianych. Neutralność klimatyczna na świecie musi zostać osiągnięta najpóźniej do 2050 roku. Działania wszystkich sektorów gospodarki powinny doprowadzić do redukcji gazów cieplarnianych w takim zakresie, aby globalny przyrost temperatury nie przekroczył 1,5°C.

 

Kontynuuj czytanie „Najnowszy raport WWF „Zeroemisyjna Polska 2050””

Badanie świadomości ekologicznej wśród młodzieży z Bełchatowa i okolic oraz Łodzi

Transformacja gospodarcza i społeczna regionu bełchatowskiego (a szerzej całego województwa łódzkiego), związana z poszukiwaniem alternatyw dla węgla, w największym stopniu wpłynie na życie tych mieszkanek i mieszkańców regionu, którzy teraz są nastolatkami. Będą pierwszym pokoleniem, któremu przyjdzie odnaleźć się w nowej, zapewne powęglowej rzeczywistości. To co dla pokolenia ich rodziców i dziadków było oczywistością – sąsiedztwo bełchatowskiej kopalni i elektrowni oraz związane z nimi perspektywy stabilnego zatrudnienia – nie są takimi pewnikami dla obecnych licealistów. Jak widzą swoją przyszłość – czy chcą zostać, czy wyjechać z regionu? Czy wiążą swoje plany zawodowe z branżą wydobywczą lub/i energetyczną? Czy dostrzegają zależność między stanem środowiska naturalnego w swojej okolicy i na świecie, a działalnością kopalni i elektrowni w Bełchatowie? Jak oceniają swój wpływ na zmiany klimatu? Pomimo licznych sondaży na temat postaw Polaków i Polek wobec ekologii, brak jest podobnych badań wśród osób poniżej 18 roku życia – tymczasem to właśnie młodzież organizuje strajki klimatyczne i jest postrzegana jako grupa najbardziej wrażliwa na tematykę ekologiczną. Badanie miało służyć weryfikacji tej tezy.

Aby umieścić otrzymane przez nas wyniki w szerszym kontekście, podobne badanie przeprowadziliśmy wśród młodzieży ze szkół ponadpodstawowych w Łodzi. Wyniki obu pobiorą Państwo klikając w linki poniżej:

Bełchatów – cały raport do pobrania 

Łódź – cały raport do pobrania 

 

 

 

 

ŻYWNOŚĆ CZY WĘGIEL. Wpływ kopalń na sektor rolno-spożywczy w regionie Bełchatowa.

prof. UPP dr hab. Benedykt Pepliński
Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu
Wydział Ekonomiczno-Społeczny

Pozyskiwanie zasobów energetycznych metodą odkrywkową, pociąga za sobą konieczność osuszania wyrobiska, co powoduje straty w podziemnych zasobach wód, zwłaszcza wód słodkich. Powstający w wyniku odkrywki tzw. lej depresji wpływa negatywnie na produkcję rolniczą. Przekształceniu ulega również znaczny obszar, który obejmuje odkrywka, elektrownia, zwałowiska zewnętrzne i pozostała niezbędna infrastruktura techniczna. Taki układ zależności powoduje pojawienie się konkurencji pomiędzy węglem brunatnym a wodą i żywnością, zwłaszcza że już dziś istotną barierą wzrostu produkcji w rolnictwie jest niedobór wody słodkiej. Prowadzi to do postawienia dwóch pytań:

  1.  Czy Polska powinna z taką beztroską pozbywać się zapasów wód słodkich, zlokalizowanych w podziemnych zbiornikach wodnych?
  2. Czy powinniśmy lekką ręką zamieniać kolejne tysiące hektarów użytków rolnych na cele nierolnicze (w tym górnicze) i leśne, gdy w perspektywie kilkudziesięciu lat podwoi się światowe zapotrzebowanie na żywność, a liczba użytków rolnych systematycznie spada i nie ma już perspektyw na zmianę tej tendencji?

Pobierz cały raport

 

Przewiń do góry